Kötülük Çiçekleri

Kötülük Çiçekleri
Fransız şair, çevirmen ve sanat eleştirmeni Charles Baudelaire,
Kötülük Çiçekleri’yle şiirde öyle bir alan yaratmıştır ki, etkilediği Rimbaud, Mallarmé, T. S. Eliot gibi isimler modern şiirin temel hattını oluşturmuştur. Walter Benjamin’in “Avrupa’yı etkileyen son lirik başyapıt” diyerek tanımladığı Kötülük Çiçekleri, Fransızca orijinali ve “Bir şiir dervişi” Sait Maden’in Türkçesiyle Everest’te!

“Kötülük Çiçekleri’nin 1857’deki ilk basımında 100 şiir bulunuyordu. Baudelaire için yetkinlik, bütünlük simgesiydi bu “altın sayı”. İkinci baskıda 126’ya, üçüncü baskıda 141’e, ölümünden sonraki baskılarda 157’ye ulaştı bu sayı. Ama ben, Baudelaire’in ilk baskıdaki yaklaşımına saygı göstererek, çevirimi 100 şiirle sınırladım. Seçtiğim parçalar onu bütün yönleriyle, eksiksiz tanıtacak örnekler.” —Sait Maden

Güzelim, ölümlüler! Ben taştan düş gibi,
Bu herkesin incindiği göğsümse, bana,
Düşündüreyim diye verilmiş ozana
Madde gibi dilsiz, ölümsüz bir sevgiyi.
Kurulmuşum gökte ben anlaşılmaz sfenks;
Yüreğim kuğu aklığıyla kar bileşimi;
Çizgileri yerlerinden eden devimi
Sevmem de ne ağlar ne de gülerim bir kez.
Ozanlar görkemli tavırlarıma baktıkça,
Ki en yüce anıtlardan almışım demek,
Kafa yorup duracaklar yaşamlarınca;
O uysal âşıkları kendime çekecek
Saf aynalarım var, her şeyi en güzel kılan:
Gözlerim, geniş gözlerim, sonsuz ışıktan!