Portreler Kitabı

Genellikle insan ilişkileri konusunda sevdiklerimize sevgimizi söyleme
konusunda cimri davranırız. Bunun sebebi nedir bilemem, fakat bu
konuda az söyleriz ama öz söyleriz. Kim bilir belki de sevginin/aşkın
kutsal bir sır olması sebebiyle, sevme duygusunu israf etmek
istemediğimiz için, “Kim ne kadar sevilmeye layıksa onu o kadar
sevmeliyiz” duygusunun şuur altında yer etmiş bir yansımasından
kaynaklanıyor da olabilir.
Yunus Emre “Sevdiğime sevgimi söylemezsem sevmek derdi beni
boğar” diyor ya, ben de “boğulmamak” için yazdım. Yüzüne söylemeye
cesaret/fırsat/ortam/bahane bulamadığım insanlara sevgimi yazarak
izhar etmek istedim. Hani içimiz içimize sığmaz da sevgimizi avazımızın
çıktığı kadar bağırarak ilan etmek isteriz ya, işte bu öyle bir şey!
“Ben onu çok seviyordum” demek yerine, “Ben seni seviyorum”
demenin kitabıdır bu. Her birimizin hayatında böyle güzel insanlar
mutlaka vardır. Bu anlamda bir örneklik sergilemek istedim;
sevdiklerime sevgimi ve saygımı ifade etmek suretiyle… İki kutuplu bir
dünyada yaşadığımız için bazı kişilerin de yanlışlarını, haksızlıklarını
ibret olsun diye kayda geçirdim. Bu kitabın muhtevasında yer alan
kişiler tamamen zaman içerisinde kendiliğinden oluşmuştur.