Hermitler Büyülü Taş

Çınar ağacına yaklaştım. Burada ağaç var mıydı diye şaşkın bir şekilde düşünürken ağacın üzerinde kıpırdanmalar gördüm. Merakla biraz daha yaklaştım ve karşımda küçücük yaratıklar belirdi. Gözlerimi ellerimle ovuşturdum, tekrar baktım. Evet, oradaydılar. Ağacın üzerinde, içinde, her yerindeydiler. Küçücük, insan desem insan değil, hayvan desem hayvan değil. Küçük kafalı, kocaman gözleri olan, sarkık uzun kulaklı, oradan oraya zıplayıp duran canlılar. Üstelik konuşuyorlardı. Neye uğradığımı şaşırdım. Gözlerimi kapattım, açtım, silkelendim. Kafama bile vurdum ama gözümün önünden gitmediler. O sırada üzerimden büyük bir baykuş geçti. Sonra ağaca kondu ve ağaç kayboldu. Düşünebiliyor musun? Ağaç, o cüce yaratıklar, baykuş, her şey kayboldu. Söyle şimdi Efe, ben delirmiş miyim, delirmemiş miyim?” diyerek kafasını önüne eğdi.