Hukukun Üstünlüğü ve Otoritarizm_{Türkiye'nin Anayasal Dönüşümü İçin Bir Çerçeve}

Bu kitapta, hukuku kendinden menkul bir alan olarak değil, bütünlüklü bir dönüşüm sürecinin önemli bir parçası olarak değerlendirerek; hem hukukun üstünlüğü ve otoritarizm kavramlarının hem de Türkiye’nin son yıllardaki anayasal dönüşümünün sınırlı bir yorumunu sunmayı amaçladım.
Hukuk ile siyaset arasındaki ilişkinin, hukuka siyaset karşısında verili bir üstünlük atfedilmesiyle ya da hukukun siyaset önündeki bir engele indirgenmesi suretiyle kurulma-sının, Türkiye’de hem eleştirel düşünceyi hem de siyasal muhalefeti nasıl sınırladığını vurguladım. Ayrıca, Türkiye’deki hukukun üstünlüğü bunalımını ani bir kopuşun değil, 12 Eylül darbesi ve 1982 Anayasası ile başlayan, Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarıyla hızlanan ve başkanlık sisteminin yürürlüğe girmesiyle tamamlanan uzun erimli bir otoriter dönüşümün ürünü olarak kavradım. Bunun yanı sıra mevcut rejim biçiminin bir devlet biçimine dönüştürülmeye çalışıldığını, ancak bu çabanın siyasi ve hukuki çelişkiler yarattığı bir evrede bulunduğumuzun altını çizmek istiyorum.
Otoriterliği ana akım literatürdeki melez rejim tipolojileri içinde değil, Nicos Poulantzas’ın “otoriter devletçilik” kavrayışı doğrultusunda, neoliberal demokrasi modelinin egemenlik biçimi olarak ele alarak; anayasal kriz, otoriterleşme ve hukuk devleti tartışmalarına Türkiye özelinde tarih-sel ve teorik bir çerçeve sunmayı amaçladım.
Dr. Ulaş Karadağ