Bilişim Sistemlerinin Kullanılması Suretiyle İşlenen Hırsızlık ve Dolandırıcılık Suçları

Kitabın Açıklaması
Bu çalışma, üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, öncelikle inceleme konusu suçların tipiklikleri açısından anlam ve sınırlarının belirlenmesi zorunlu bulunan “bilişim” ve “bilişim sistemi” kavramları tanımlanarak, bu kavramların unsurları ve özellikleri ayrıntılı bir şekilde incelenecektir. Bu incelemeyi bilişim, bilgisayar, internet ve diğer bilişim teknolojilerdeki gelişmelerle birlikte ele almak, bilişim teknolojileri alanında yaşanan gelişmelerin ceza hukuku üzerindeki etkisini ortaya koyacaktır. Böylece, bilişim sistemlerinin ceza hukukunda ortaya çıkardığı yeni sorunlar ve bu sistemlerin suç işlenmesine yol açan potansiyel faktörleri tespit edilecektir. Bilişim sistemlerinin suç yaratıcı etkisi çerçevesinde, bilişim suçlarının tanımları yapılacak, bu suçların işlenmesinde kullanılan en yaygın araçlar ele alınacaktır. Daha sonra, bilişim suçlarının düzenlenmesinde benimsenen yasal sistemler incelenecek ve Türk Ceza Kanunu'ndaki mevcut düzenlemelere dair ayrıntılı açıklamalar sunulacaktır.
Çalışmanın ikinci bölümünde, TCK’nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendinde yer alan ve daha ağır cezayı gerektiren “hırsızlık suçunun bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle işlenmesi nitelikli unsuru detaylı bir şekilde incelenecektir. Bu bağlamda, öncelikle bu düzenlemenin oluşturduğu tipiklik ve içtima sorunları, bilişim suçlarıyla ilgili diğer düzenlemelerle karşılaştırılarak tartışılacaktır. Özellikle, bu suçun bilişim sistemine girme (TCK md. 243), bilişim sistemleri aracılığıyla haksız yarar sağlama (TCK md. 244/4) ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması (TCK md. 245/1) suçlarıyla olan ilişkisi ele alınacaktır. Ayrıca çalışmanın başlangıcında, Almanya, Birleşik Krallık ve Kanada’daki benzer düzenlemeler ve uygulamalar incelenerek, farklı hukuk sistemlerinde bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle işlenen hırsızlık suçuna yönelik yaklaşımları değerlendirilecektir.
Çalışmanın üçüncü bölümünde, TCK’nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde yer alan ve daha ağır cezayı gerektiren dolandırıcılık suçunun bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi nitelikli unsuru ele alınacak; bu düzenlemenin bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık (TCK md. 142/2-e), bilişim sistemleri aracılığıyla haksız yarar sağlama (TCK md. 244/4), banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması (TCK md. 245/1) ve sahte bir banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlama (TCK md. 245/3) suçları karşısında oluşturduğu tipiklik ve içtima sorunları değerlendirilecektir. Ayrıca çalışmanın başlangıcında, Almanya, Birleşik Krallık ve Kanada’daki benzer düzenlemeler ve uygulamalar incelenerek, farklı hukuk sistemlerinde bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle işlenen dolandırıcılık suçuna yönelik yaklaşımları değerlendirilecektir. Çalışmanın sonuç bölümünde ise, bu suçların birbirinden ayrılmasına yönelik önerilerde bulunulacaktır.