Prostatitlerin Tanı ve Tedavisi

Değerli meslektaşlarımız

Prostatit kelimesi anlam açısından prostat bezinin iltihabı gibi düşünülse de

geleneksel olarak üroloji pratiğinde alt üriner sistem yakınmaları, inflamasyon,

prostat ve nöronal kökenli ağrı ve etyopatogenezi tam olarak anlaşılamayan klinik

tabloyu ifade etmek için kullanılmaktadır. Erişkin yaş gruplarında %8-14 oranında

saptanan prostatitler erkeklerde 50 yaş altında en sık, 50 yaş üzerinde ise benign

prostat hiperplazisi (BPH) ve prostat kanseri ile birlikte üçüncü sıklıkta tanı konulan

üriner sistem hastalığıdır. Yaklaşık 200 yıldır bilinmesine rağmen özellikle

kronik pelvik ağrı sendromunda (tip 3 kronik prostatit) nedenler, uygulanan tedaviler

ve etyopatogenez hala tartışmalı olup; geleneksel yöntemlerle olguların

ancak %5-10’unda etken patojenin gösterilebilmesi, klinik olarak prostatit tanısı

konulan hastaların bir kısmının histolojik incelemelerinde prostatit tanısının gösterilememesi

ya da histolojik olarak prostatit tanısı konulan hastaların bir kısmında

hiçbir klinik yakınmanın olmaması henüz tam olarak açıklanamamıştır.

Son dönemlerde yapılan geniş çalışmalar sonrası hastalığın aslında sanılandan

daha kapsamlı ve daha geniş semptom kümesine sahip olduğu anlaşılmaktadır.

Yapılan popülasyon çalışmalarında erişkin erkeklerin %50’sine yakınında hayatlarının

herhangi bir döneminde geçirilmiş prostatit ile uyumlu şikayetler bulunduğu

saptanmıştır.

Prostatitlerle ilgili geçmiş yıllara göre daha yoğun çalışmaların yapıldığı ve bu

konuda gerek etiyoloji, gerekse de patogenez ve tedavilerde önemli ilerlemeler

sağlandığı anlaşılmaktadır. Ülkemizde özellikle bu konuda yazılı kaynakların oldukça

sınırlı olduğu anlaşılmaktadır. Üroloji alanındaki kılavuzlar ve güncel literatürler

ile klinik deneyimleri içeren bu kitabın tıp öğrencileri, uzmanlar ve akademisyenlerle

birlikte konuyla doğrudan ya da dolaylı ilişkili sağlık çalışanları için

faydalı olacağı düşünceleriyle emeği geçenlere teşekkür ederiz.