Sömürgeden İç Savaşa_{Cezayir'de Devlet İnşası ve İslamcılık}

Cezayir’de 2019’da Cumhurbaşkanı Abdülaziz Buteflika’nın
istifasına neden olan barışçıl eylemlerde İslamcı hareketlerin
bölge ülkelerine göre geri planda kalışı tüm dünya kamuoyunun
dikkatini çekti. 1990’lar boyunca süren, İslamcı gruplar ve devlet
güçleri arasında gerçekleşen iç savaşın bir sonucu olarak
yorumlanan bu durum, Cezayir siyasi tarihine olan ilgiyi artırdı.
İç savaşı ele alan çalışmalar, radikalizmi doğrudan İslam’ın bir
sonucu kabul eden kültüralist yaklaşım ile siyasi aktörler arası
ilişkilere odaklanan kısa vadeli yaklaşım arasında çeşitlilik
göstermektedir. Bu çalışmada ise İslamcılık, jeokültürdeki
dönüşümlere paralel olarak sırasıyla rasyonalist, devletçi ve
kimliğe dayalı bir nitelik kazanan bir çevre ideolojisi olarak ele
alınmıştır. Bu çerçeve ile İslamcılığın yükselişini sağlayan
sistemik etkenler göz önünde bulundurulurken, Cezayir’i
benzerlerinden ayıran yerel koşullar bütüncül bir tarih anlayışı
ile değerlendirilmektedir. Cezayir siyasetindeki süreklilik ve
kırılmalar İslam, sosyalizm ve Arap milliyetçiliği kavramlarının izi
sürülerek tespit edilmekte ve Fransa’nın Cezayir’de izlediği
yerleşimci sömürgeci politikanın yarattığı ikili toplumun, rantçı
devlet tarafından sürdürüldüğü, bu durumun iç savaşı doğuran
koşulları yarattığı savunulmaktadır