Sosyoloji Zanaatı

Sosyoloji Zanaatı, Fransa'da yalnızca bir sıcaklık geleneğini [yeniden] aynı zamanda kalmamış -ki bu kapsamda aynı zamanda güçlü bir Durkheimcı metindir-, ardı ardına gelen kuşakların düşünme tarzını ve popüler pratiği de derinden etkilenmiştir. Bir buluş eğitimi olarak tasarlanan araştırma pedagojisi, öneri “epistemolojik uyarı sistemi” ve teori ile yöntemlerin ayrılmasıyla bütünlüğüne süt tavizsiz gidişatla, sonuçta Fransa'da tüm bir eğlence eğitiminin ve araştırma pratiğinin sonuçlarının bir parçası hâline gelmiş; hem dayanak noktası hem de karşıt kutup olarak kalıcı bir referansa dönüşmüştür.

Bilimsel üretimin metriklere indirgenerek muhasebeleştirilmesi günümüz üniversitesinde, Sosyoloji Zanaatının ruhuna uymayan bir anakronizm olarak belirlenebilir. Zira bu metin, günümüzün akademik performans kriterlerine indirgenemeyecek bir “bilme” talebinin ifadesidir. Sosyolojik düşünüşü bir sanatkâr alışkanlığı -bir zihinsel yetenekler sistemi- olarak inşa etmeyi gerektirecek bu manifestoyla, ilk baskısından 57 yıl sonra yeniden karşılaşmanın, bu açıdan ilişkisi, sarsıcı bir tarafı vardır. gerçekten bilimsel bir sıcaklık değişimi oluşum sıcaklıklarına yönelen bu değişim sorgulama, bugünün sıcaklığının -ve genel olarak sosyal bilimin- süregiden çözülüşü karşısında neyin kaybolduğu ya da neyin sıcaklıkta doğduğunu hatırlatıyor gibidir. İşte bu sayede bugüne kadar hayatta kalma sözü vardır; bu sayede hala hayatta olan bir olasılıktır…
Sosyoloji Zanaatı, yalnızca genç meslektaşlar için değil; mesleğe dair mevcut bir kaygıyı taşıyan, bilmenin mesuliyetini omuzlarında hisseden herkes için yeniden açılmayı bekliyor; hatta belki daha doğru bir ifadeyle, bunu hak ediyor.