Dost Ateşi Altında Yaşamak

Son bes yilimiz belki de yüz yila bedel. O kadar kisa bir sürede o kadar çok sey yasadik ki... “Bunu da atlatabilir miyiz” diye sordugumuz her soru sonrasi o soruyu sorduran “badire”den daha büyügüyle sinandik. 

Düsmanin dogasi düsmanlik yapmaktir bildik. 

Bir de “Dost atesi” altinda kaldik. Dost sandiklarimizin ihanetine sahitlik ettik. 

“Dost atesi altinda yasadigimiz günler”i ancak ayaklarimiz bu topraklara simsiki basarsa, tarihsel kodlarimiza yeniden dönersek asabilecegimizi bildik. 

Hepsini kaydettik. Hepsini not ettik. Günü gelince durdugumuz yerin neresi oldugunu en yüksek sesten dillendirdik. Günü geldiginde meydan okuduk. Ölümü göze aldik. Milli ve yerli olanlarin yaninda yerimizi aldik! Safimizi tercih ederken bir an olsun tereddüt yasamadik. 

Is bu kitabin özeti budur… Yasadigimiz günlere tanikligimizdir. Derdimizin kayit altina alinmasidir. Derdimizi söylemektir. 

Istiklal Madalyasi sahibi dedem Hasan onbasinin bize ögrettigi dua sudur. “Allah (cc) devlete, millete zeval vermesin!”

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,